بررسی تاثیر آموزش به همراه بیمار در پیشگیری از عوارض بیحرکتی

نویسندگان

مربی، عضو هیات علمی گروه پرستاری، دانشکده پرستاری مامایی خرم آباد، دانشگاه علوم پزشکی لرستان

چکیده

مقدمه و هدف : حرکت از نیازهای فیزیولوژیک بشرودر سطح اول طبقه بندی نیازهای اساسی قرار دارد و بی حرکتی بر تمام سیستمهای بدن تاثیر نامطلوب می گذارد. یکی از وظایف عمده پرستاران آموزش به بیمار جهت مشارکت در برنامه های خود مراقبتی      می باشد. هدف از این مطالعه تعیین تاثیر مشارکت همراه بیمار در برنامه آموزشی، برعملکرد خود مراقبتی بیماران جهت پیشگیری از عوارض بی حرکتی  بر بیماران بستری در بخشهای ارتوپدی بیمارستان شهدا خرم آباد 1383بود.
 مواد و روش ها: این پژوهش یک مطالعه نیمه تجربی قبل و بعدبود. نمونه شامل 60 بیمار دارای مشکل ارتوپدی منجر به بیحرکتی بود که  به روش نمونه گیری دردسترس وتدریجی انتخاب شدندوبه صورت تصادفی در دو گروه 30 نفری کنترل وآزمون قرار گرفتند. درگروه کنترل فقط به بیمار و در گروه آزمون علاوه بر بیمار به همراه اصلی وی نیز آموزشهای پیشگیری از عوارض بیحرکتی داده شد.ابزار گرد آوری اطلاعات پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و چک لیست عملکرد خود مراقبتی بیمار جهت پیشگیری از عوارض بیحرکتی بود که قبل و بعد از آموزش به روش مشاهده ومصاحبه تکمیل می شد.
 یافته ها: آموزش دردوگروه باعث بهبودعملکردخود مراقبتی در جهت پیشگیری از عوارض بیحرکتی شد(000 / P=0 ).امااین بهبوددر گروه آموزش به بیماروهمراه به طور معنی داری بیشتراز گروه آموزش به بیمار به تنهایی بود (000 / P=0).
 نتیجه گیری : با توجه به نتایج فوق و تئوریهای جدید پرستاری از جمله مراقبت خانواده محور، پیشنهاد می شود همراهان بیمار حتماً در برنامه های آموزشی و مراقبتی بیماران شرکت داده شوند .

کلیدواژه‌ها