بررسی خودکفایی در انجام عملکرد روزانه و عوامل مرتبط با آن درافراد مقیم خانه سالمندان گلابچی کاشان، 1386

نوع مقاله : مقاله اصیل

نویسندگان

1 مربی، عضو هیات علمی دانشکده پرستاری مامایی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان

2 پایگاه بهداشتی کارگر، معاونت بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان

چکیده

مقدمه و هدف : یکی از معیارهای مهم در تعیین نیازهای بهداشتی افراد سالمند، سطح توانایی آنها در انجام فعالیتهای روزمره  می‌باشد . مطالعه حاضر با هدف تعیین سطح خودکفایی سالمندان مقیم خانه افراد گلابچی کاشان در انجام عملکرد روزانه  و عوامل مرتبط با آن در سال 1386 انجام شد.
 مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی مقطعی کلیه افراد 50 سال به بالای واجد شرایط  ساکن در مرکز مذکور ( 100 نفر) انتخاب شدند . داده ها با استفاده از شاخص بارتل -100 جمع آوری گردید. جهت تجزیه تحلیل وضعیت عوامل مرتبط نمرات 90-0 به عنوان سطح خودکفایی ضعیف(گروه ناتوان) و نمرات 91≤ به عنوان سطح خودکفایی متوسط به بالا ( گروه توانمند) منظور گردید و از آزمون های آمار تی تست ، کای اسکوئر ، تست دقیق فیشر ، من ویتنی یو و درصد تفاوت جهت تجزیه تحلیل نتایج استفاده شد.
 
یافته ها: بیشترین سطح وابستگی به ترتیب مربوط به استحمام،  نظافت فردی و بالا و پایین رفتن از پله بود. غذاخوردن از بیشترین سطح خودکفایی برخوردار بود. شیوع ناتوانی حداقل در یکی از ابعاد عملکرد روزانه در  86%  مواردگزارش شد. 29% از سطح خودکفایی متوسط به بالا برخودار بودند.  تعداد بیماری در گروه ناتوان 77/0±  58/1و در گروه توانمند56/0 ±10/1 بود( p= 0/003) .  بین میزان اعتقادات مذهبی و ناتوانی ارتباط معنی‌دار گزارش شد p=0/005 )   و OR= 6/89) .
 نتیجه گیری : شیوع ناتوانی در انجام عملکرد روزانه در افراد  مقیم خانه سالمندان  زیاد است. لذا لازم است  تعیین سطح خودکفایی در انجام عملکرد روزانه جهت شناسایی سالمندان نیازمند ، اقدامات حمایتی و ارائه خدمات مطلوب تر به آنها همواره مد نظر باشند.

کلیدواژه‌ها