1
گروه پرستاری، دانشکده پرستاری مامایی، دانشگاه علوم پزشکی، خرم آباد، لرستان
2
مربی، عضو هیات علمی دانشکده پرستاری ومامایی، دانشگاه علوم پزشکی لرستان
3
استادیار، گروه تغذیه، دانشگاه علوم پزشکی لرستان
4
کارشناس پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی لرستان
5
کارشناس مدیریت آموزشی و برنامه ریزی درسی
چکیده
مقدمه و هدف: اضافه وزن و چاقی یکی از مشکلات عمده بهداشتی در کودکان و نوجوانان می باشد. گروه سنی 19-13 سال بطور اختصاصی در معرض خطر بیشتری برای چاقی در بزرگسالی و مشکلات داخلی و فیزیولوژیکی هستند. لذا پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر آموزش عادات ورژیم غذایی برآگاهی والدین و دانش آموزان چاق دبیرستانهای دولتی شهر خرم آباد انجام شد. مواد و روش ها:دراین پژوهش نیمه تجربی،152 دانش آموز چاق و والدینشان، از 12 دبیرستان خرم آباد در سال 1385 انتخاب شدند و به طور تصادفی درگروه آزمون یا کنترل قرار گرفتند. برنامه آموزشی شامل آموزش رژیم غذایی و تعدیل رفتارهای غذایی بود که توسط یک پرستار ماهر و به صورت چهره به چهره و استفاده از جزوه آموزشی اجرا گردید. آگاهی دانش آموزان و والدینشان در مورد رژیم غذایی با 12 سئوال 4 گزینه ای (هر پاسخ صحیح 5/1نمره) قبل و بعد از برنامه آموزشی ارزیابی شد.امتیازآگاهی کمتر از 7 ،12-7، 18-13 به ترتیب ،ضعیف،متوسط وخوب در نظر گرفته شد. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از آزمون tاستیودنت وکای اسکوئر مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت . یافته ها:سطح آگاهی راجع به عادات ورژیم غذایی دانش آموزان قبل ازآموزش بین دو گروه تفاوت معناداری رانشان نداد، اما پس از آموزش، تفاوت معنی داری بین دوگروه بدست آمد(003/0 =p )، بطوری که سطح آگاهی خوب(4/47 درصد) در گروه آزمون بیشتر بود. همچنین سطح آگاهی والدین راجع به عادات و رژیم غذایی قبل از آموزش بین دو گروه تفاوت معنی دار نداشت، اما بعد از آموزش، تفاوت معنی دار بود( 046/0= p )، بطوری که آگاهی خوب (1/46درصد)در والدین گروه آزمون بیشتر بود. نتیجه گیری:آموزش عادات ورژیم غذایی به دانش آموزان و والدین ، در افزایش آگاهی آنها موثر است ومی تواندشرایط کودکان چاق را تغییر داده و دیدگاه و رفتاردانش آموزان و والدین آنها را در برنامه کنترل چاقی تحت تاثیر قرار دهد.
