1
کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران
2
دانشجوی کارشناس روانشناسی بالینی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران
چکیده
مقدمه و هدف: با توجه به اهمیت روزافزون پیشرفت تحصیلی و تعیین عوامل موثر بر آن، هدف پژوهش حاضر، بررسی سبک های شناختی وابسته و مستقل به زمینه و ویژگیهای شخصیتی بود. مواد و روش ها: این پژوهش غیر آزمایشی با طرح همبستگی از نوع پیش بینی روی 175 نفر(105 نفر دختر و 70 نفر پسر) از دانشجویان دانشکده های پرستاری و بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد. جهت جمعآوری دادهها، از آزمون اشکال نهفته گروهی ویتکین (1971) و پرسشنامه پنج عامل بزرگ شخصیت نئو (مک کری و کاستا، 1985) استفاده شد. برای بررسی رابطه و میزان پیشکنندگی متغیرهای فوق از روش رگرسیون گام به گام و جهت مقایسه دختران و پسران در متغیرهای پژوهش از تحلیل واریانس چند متغیری و آزمون t مستقل استفاده شد. یافته ها: بین ویژگیهای شخصیتی و سبکهای شناختی با پیشرفت تحصیلی رابطه معناداری به دست آمد (001/0p <). نتایج حاصل از رگرسیون گام به گام نشان داد که ویژگیهای شخصیتی و سبکهای شناختی قادر به تبیین 50 درصد از تغییرات پیشرفت تحصیلی هستند. وظیفه شناسی با پیش بینی 39درصد از واریانس پیشرفت تحصیلی قویترین پیش بینی کننده عملکرد تحصیلی بود. سهم سبکهای شناختی نیز در تعیین تغییرات پیشرفت تحصیلی 2/1درصد معنادار بود. هیچ تفاوت معناداری در ویژگیهای شخصیتی، سبکهای شناختی و پیشرفت تحصیلی بین دو جنس وجود نداشت. نتیجهگیری: دختران و پسران نمونه مورد نظر ما در دیدگاهشان نسبت به دانش، روشها و سبکهای یادگیری تفاوت معنی داری نشان ندادند و می توان این گونه نتیجه گرفت که شیوه های تربیتی والدین، ویژگیهای شخصیتی، تواناییهای هوشی و شناختی، همه عوامل مؤثرتری بر سبکهای شناختی هستند و سهم جنسیت صرفاً نمیتواند عامل مؤثری در این تبیین باشد. واژههای کلیدی: پیشرفت تحصیلی، سبک شناختی، ویژگیهای شخصیتی
