رابطه سبک‌های شناختی و ویژگی‌های شخصیتی با پیشرفت تحصیلی

نوع مقاله : مقاله اصیل

نویسندگان

1 کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران

2 دانشجوی کارشناس روانشناسی بالینی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران

چکیده

مقدمه و هدف: با توجه به اهمیت روز­افزون پیشرفت تحصیلی و تعیین عوامل موثر بر آن، هدف پژوهش حاضر، بررسی      سبک های شناختی وابسته و مستقل به زمینه و ویژگی­های شخصیتی بود.
 
مواد و روش ها: این پژوهش غیر آزمایشی با طرح همبستگی از نوع پیش بینی روی 175 نفر(105 نفر دختر و 70 نفر پسر) از دانشجویان دانشکده های پرستاری و بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد.  جهت جمع‌آوری داده‌ها، از آزمون اشکال نهفته گروهی ویتکین (1971) و پرسشنامه پنج عامل بزرگ شخصیت نئو (مک کری و کاستا، 1985) استفاده شد. برای بررسی رابطه و میزان پیش‌کنندگی متغیرهای فوق از روش رگرسیون گام به گام  و جهت مقایسه دختران و پسران در متغیرهای پژوهش از تحلیل واریانس چند متغیری و آزمون t مستقل استفاده شد.
 
یافته ها: بین ویژگی­های شخصیتی و سبک­های شناختی با پیشرفت تحصیلی رابطه معناداری به دست آمد (001/0p <). نتایج حاصل از رگرسیون گام به گام نشان داد که ویژگی­های شخصیتی و سبک­های شناختی قادر به تبیین 50 درصد از تغییرات پیشرفت تحصیلی هستند. وظیفه شناسی با پیش بینی 39درصد از واریانس پیشرفت تحصیلی قوی­ترین پیش بینی کننده عملکرد تحصیلی بود. سهم سبک­های شناختی نیز در تعیین تغییرات پیشرفت تحصیلی 2/1درصد معنادار بود. هیچ تفاوت معناداری در ویژگی­های شخصیتی، سبک­های شناختی و پیشرفت تحصیلی بین دو جنس وجود نداشت.
 
نتیجه­گیری: دختران و پسران نمونه مورد نظر ما در دیدگاهشان نسبت به دانش، روش­ها و سبک­های یادگیری تفاوت معنی داری نشان ندادند و می توان این گونه نتیجه گرفت که شیوه های تربیتی والدین، ویژگی­های شخصیتی، توانایی­های هوشی و شناختی، همه عوامل مؤثرتری بر سبک­های شناختی هستند و سهم جنسیت صرفاً نمی­تواند عامل مؤثری در این تبیین باشد.
 
واژه‌های کلیدی: پیشرفت تحصیلی، سبک شناختی، ویژگی­های شخصیتی

کلیدواژه‌ها