رابطه کنترل شغلی و فشار روانی در پرستاران شاغل در بیمارستانهای شهرستان خرم آباد

نوع مقاله : مقاله اصیل

نویسنده

کارشناس ارشد جامعه شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد خرم آباد، باشگاه پژوهشگران جوان،خرم آباد

چکیده

مقدمه و هدف: پرستاران در محیط کار ممکن است با مسائل و مشکلاتی مواجه شوند که سلامت روان آنها را تحت تأثیر قرار دهند. کنترل شغلی از عواملی محسوب می­شود که در حفظ سلامتی کارکنان تأثیرگذار می باشد. هدف این مطالعه تعیین رابطه بین کنترل شغلی و فشار روانی در شغل پرستاری است.
 مواد و روش ها:این پژوهش یک مطالعه توصیفی-مقطعی می­باشد، جامعه آماری این پژوهش، پرستاران بیمارستان­های شهر خرم آباد بود. حجم نمونه 100 نفر انتخاب شد و داده‌ها با پرسشنامه مشتمل بر سه بخش مشخصات جمعیت شناختی، پرسشنامه کنترل شغلی وال و همکاران با 10سوال و پرسشنامه فشار روانی در شغل  الیوت با 20 سوال جمع آوری گردید، داده ها پس از جمع آوری و کدگذاری آماری شدند.
 یافته ها: نتایج نشان داد که میانگین کنترل شغلی(95/0±8/2) پرستاران در سطح پایین بوده و میانگین فشار روانی(5/6±5/34) پرستاران در سطح بالایی می باشد و بین کنترل شغلی و فشار روانی (39/0- = r, 00/0= p )رابطه معنی­دار و معکوس وجود دارد.
 نتیجه گیری: با توجه به وجود ارتباط معکوس بین کنترل شغلی و فشار روانی در میان پرستاران، توصیه می­شود مسئولین   برنامه هایی را در جهت افزایش کنترل پرستاران بر فرایندهای مهم کاریشان اتخاذ نمایند.

کلیدواژه‌ها