آموزش به بیمار از نقطه نظر پرستاری ؛ مهمترین موانع اجرایی

نوع مقاله : مقاله اصیل

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشدپرستاری، گروه داخلی-جراحی، دانشکده پرستاری-مامایی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز

2 مربی، دانشجوی دکترای تخصصی آموزش پرستاری، گروه داخلی-جراحی، دانشکده پرستاری-مامایی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز

چکیده

مقدمه و هدف: آگاهی از نظرات پرستاران به عنوان محوری­ترین اعضای تیم بهداشت و درمان می تواند در شناسایی موانع اجرایی و کمک به برنامه ریزی و ارتقاء فرایند آموزش به بیمار نقش بسزایی داشته باشد. لذا پژوهش حاضر با هدف تعیین موانع اجرای آموزش به بیمار از دیدگاه مدیران و پرسنل پرستاری انجام شده است.
 مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی مقطعی، 100 مدیر و پرسنل پرستاری شاغل در بیمارستانهای تابعه دانشگاه علوم پزشکی اهواز به روش نمونه گیری در­دسترس بررسی شدند. داده ها از طریق پرسشنامه پژوهشگر ساخته مشتمل بر 26 سوال در دو بخش اطلاعات دموگرافیک و موانع آموزش به بیمار به روش خودگزارش دهی جمع آوری و با استفاده از روش های آماری توصیفی و آزمونهای کای دو، فیشر، من ویتنی، کروسکال والیس و t مستقل  تجزیه و تحلیل شد.
 یافته ها: مهمترین موانع آموزش به بیمار به ترتیب اولویت شامل: عدم تناسب تعداد بیماران با تعداد پرستاران (92%)، کمبود وقت و تراکم وظایف پرستاری (89%)، عدم توجه و حمایت لازم از سوی مدیران در زمینه رفع نیازهای آموزشی بیمار (75%)، عدم هماهنگی سایر اعضای تیم بهداشتی با پرستاران در خصوص نیازهای آموزشی بیمار (62%)، عدم وجود قوانین مدون در زمینه آموزش به بیمار (58%) و عدم برنامه ریزی آموزش به بیمار در کار روزانه پرستار به عنوان یک وظیفه (54%) بود. بین نظرات پرستاران و مدیران پرستاری تفاوت معنی داری وجود نداشت(05/0P>).
 نتیجه گیری: ضروری است جهت ارتقاء و بهبود برنامه آموزش به بیمار موانعی که از فراوانی بیشتری برخوردارند به حداقل رسانده شوند. هماهنگی بین مدیران و پرستاران در این موضوع بیانگر آن است که مدیران پرستاری به میزان زیادی از مسائل مربوط به پرسنل و محیط کارشان در خصوص آموزش به بیمار آگاه هستند.

کلیدواژه‌ها