1
کارشناس ارشد آموزش پرستاری، مربی گروه آموزشی پرستاری، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی دزفول، دزفول، ایران
2
مربی هیئت علمی، گروه داخلی- جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
چکیده
مقدمه:دانه کنجد از کشت گونه گیاهی به نام سزاموم ایندیکوم به دست میآید که از خانواده دو لپهای میباشد. دانه کنجد و روغن آن از دیر باز در صنایع پزشکی در ایران و کشورهای زیادی به عنوان آنتی اکسیدان، ضد التهاب و ضد باکتری مورد استفاده وافع شده است. این پژوهش با هدف بررسی فواید مصرف خوراکی و موضعی کنجد و روغن آن انجام شد. مواد و روشها:در این مقاله مروری، به بررسی 44 مقاله و اسناد معتبراستخراج شده از سایتهای SID,PUBMED, و مجلات داخل وخارج از کشور پیرامون خواص دارویی دانه کنجد، روغن کنجد و آلرژی نسبت به این دانه روغنی در سالهای 1992 تا 2014 پرداخته شد و نتایج پژوهشهای انجام شده بر نمونههای حیوانی و انسانی مورد مقایسه قرار گرفت. یافتهها:نتایج این بررسی نشان داد که استعمال موضعی روغن کنجد در شدت درد ناشی از ترومای اندامی، درد ناشی از فلبیت، بهبود فلبیت وپیشگیری از فلبیت در بیماران شیمی درمانی نسبت به بیمارانی که استعمال موضعی روغن کنجد نداشتند مؤثر بود (05/0>p ). نتیجهگیری : نتایج بررسی مقالات مختلف نشان داد؛ استعمال موضعی روغن کنجد سبب کاهش درد ترومای اندامی، کاهش بروز فلبیت ناشی از شیمی درمانی و کاهش درد و زمان بهبود فلبیت ناشی از آن میگردد. توصیه میشود که این روغن با سایر روغنهای گیاهی در موارد مشابه بالینی مقایسه گردد.
