بررسی یافته های اپیدمیولوژیک، سوابق بالینی و یافته‌های پاراکلینیک بیماران مبتلا به کبد چرب غیر الکلی شهر خرم‌آباد در سال 1396-1395

نوع مقاله : مقاله اصیل

نویسندگان

1 گروه داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرم آباد، ایران.

2 دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرم آباد، ایران.

چکیده

مقدمه و هدف: بیماری کبد چرب غیر الکلی یک بیماری جدی کبدی است که به چالشی برای سیستم سلامت مبدل شده است. عوامل خطر مختلفی از جمله سن، جنس، چاقی و دیابت در پاتوژنز این بیماری نقش دارند. لذا مطالعه حاضر با هدف تعیین یافته های اپیدمیولوژیک، بالینی و آزمایشگاهی بیماری کبد چرب غیر­الکلی در شهر خرم ­آباد انجام شد.
 مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی که در سال­های 1395 و 1396 انجام شد، تعداد 286 بیمار مبتلا به کبد چرب، بر­اساس علایم بالینی، یافته های آزمایشگاهی و سونوگرافی به روش نمونه گیری در دسترس وارد مطالعه شدند. اطلاعات دموگرافیک، شاخص توده بدنی، شدت بیماری بر­اساس سونوگرافی (درجه) بیماری کبد چرب غیر­الکلی و پارامترهای بیوشیمیایی از جمله قند خون ناشتا، کلسترول تام، تری گلیسیرید، کلسترول LDL، کلسترول HDL، ALT  و AST با استفاده از پرسشنامه بررسی و ثبت شد. از آزمون کای اسکوئر جهت تحلیل اطلاعات استفاده شد.
یافته­ ها: میانگین سنی بیماران 12/3±49/1 سال بود. 55/2 درصد شرکت کنندگان در مطالعه مرد بودند. شاخص توده بدنی در اکثریت این بیماران (49%) بین 25 تا 9/29 بود. اکثر بیماران (73/8%) دارای کبد چرب درجه 1 (خفیف)، 21/7% دارای کبد چرب درجه 2 (متوسط) و 4/5% دارای کبد چرب درجه 3 (شدید) بودند. در 27/3% بیماران، سطح کلسترول تام 240 میلی گرم در دسی لیتر بود. همچنین در 55/3 درصد بیماران سطح تری گلیسیرید 200 میلی گرم در دسی لیتر بود. در 19/6درصد از بیماران، سطح کلسترول160 LDL ≥میلی گرم در دسی لیتر بود. سطح کلسترول HDL در 44/9 درصد از مردان زیر 40 میلی گرم در دسی لیتر و در 53/1 درصد از زنان کمتر از 50 میلی گرم در دسی لیتر بود. 30/4 درصد از بیماران پره دیابتیک و 40/2 درصد مبتلا به دیابت بودند. بین شدت درگیری کبد با جنسیت زن ( 0/043=p)و شاخص توده بدنی(30BMI≥) (p<0/001)با شدت درگیری کبد ارتباط معنادار وجود داشت.
نتیجه ­گیری: بیماری کبد چرب غیرالکلی با عوامل خطری مانند افزایش سن، جنس مرد و چاقی و شدت درگیری کبد با جنسیت زن و شاخص توده بدنی مرتبط بود. مدیریت عوامل خطر بیماری و نیز آموزش خودمراقبتی به بیماران، نقش بسزایی در پیشگیری و درمان بیماران مبتلا ایفا می نماید. 

کلیدواژه‌ها