بررسی اثر داروی رمدسیویر و توسیلیزومب بر سطح آنزیم‌های کبدی و فاکتورهای التهابی در بیماران مبتلا به کووید-۱۹ مراجعه کننده به بیمارستان شهید رحیمی خرم آباد طی سال ۱۴۰۰

امیری, علی; خوارزم کیا, علی; عبدالهیان, مجید; زارعی, سودابه; اصغری, معصومه

doi:10.22087/ca.to.2025.248264

بررسی اثر داروی رمدسیویر و توسیلیزومب بر سطح آنزیم‌های کبدی و فاکتورهای التهابی در بیماران مبتلا به کووید-۱۹ مراجعه کننده به بیمارستان شهید رحیمی خرم آباد طی سال ۱۴۰۰

مقالات آماده انتشار

نوع مقاله : مقاله اصیل

نویسندگان

علی امیری ¹

علی خوارزم کیا ²

مجید عبدالهیان ³

سودابه زارعی ⁴

معصومه اصغری ⁵

¹ استادیار ، گروه داخلی ، دانشگاه علوم پزشکی لرستان ، خرم آباد ، ایران

² 2. استادیار ، گروه داروسازی ، دانشگاه علوم پزشکی لرستان ، خرم آباد ایران

³ استادیار ، گروه داخلی ، دانشگاه علوم پزشکی لرستان ، خرم آباد ایران

⁴ استادیار ، گروه آمار زیستی ، دانشگاه علوم پزشکی لرستان ، خرم آباد ایران

⁵ پزشک پژوهشگر ، مرکز توسعه و تحقیقات بالینی بیمارستان شهدای عشایر ، دانشگاه علوم پزشکی لرستان ، خرم آباد ، ایران

10.22087/ca.to.2025.248264

چکیده

هدف: بیماری کرونا علاوه بر سیستم تنفس میتواند منجر به اختلالات کبدی و عوارض التهابی شود. تأثیر داروهای رمدسیویر و توسیلیزومب به‌عنوان گزینه‌های درمانی رایج این بیماری بر سطح آنزیم‌های کبدی و شاخص‌های التهابی همچنان نیازمند بررسی دقیق‌تری است. مطالعه حاضر با هدف تعیین سطح آنزیم‌های کبدی و عوامل التهابی در بیماران مبتلا به کووید-۱۹ دریافت‌کننده رمدسیویر و توسیلیزومب در مرکز درمانی شهید رحیمی خرم‌آباد طی سال ۱۴۰۰ انجام شد.
روش پژوهش: این مطالعه از نوع مقطعی-توصیفی-تحلیلی بود. نمونه مورد مطالعه شامل پرونده ۴۷۵ بیمار بستری مبتلا به کووید-۱۹ در بیمارستان شهید رحیمی خرم‌آباد بود، که در سه ماهه دوم سال ۱۴۰۰ تحت درمان با رمدسیویر و توسیلیزومب قرار گرفته بودند.
یافته‌ها: میانگین مدت زمان بستری در بیمارستان 3/4 ± 9/9 روز بود. میانگین مدت زمان بستری در ICU و بخش عمومی به ترتیب برابر 7/2 ± 5/5 روز و 2/2 ± 4/4 روز بود. تجویز رمدسیویر و توسیلیزومب باعث افزایش معنادار سطوح آنزیم‌های کبدی AST و ALT شد، اما تغییرات قابل‌توجهی در سطح بیلی‌روبین مشاهده نشد. همچنین، تجویز رمدسیویر منجر به کاهش معنادار در سطوح LDH و CRP شد، درحالی‌که توسیلیزومب تنها باعث کاهش معنادار CRP گردید. علاوه بر این، رمدسیویر باعث افزایش گذرا و غیرمعنادار در تعداد لنفوسیت‌ها، نوتروفیل‌ها و لکوسیت‌ها شد، اما توسیلیزومب منجر به کاهش معنادار در تعداد لنفوسیت‌ها و نوتروفیل‌ها گردید.
نتیجه‌گیری: در درمان کووید-19، درک تعامل داروهای ضدویروسی و ایمنی مدولاتورها بسیار مهم است. رمدسیویر و توسیلیزومب هر دو با افزایش آنزیم‌های کبدی AST و ALT همراه بودند، اما تأثیر رمدسیویر در کاهش شاخص‌های التهابی CRP و LDH چشمگیرتر از توسیلیزومب بود. این یافته‌ها می‌تواند به پزشکان در مدیریت دقیق‌تر عوارض دارویی و پایش مستمر عملکرد کبدی و انتخاب داروی ضدالتهابی بر اساس پروفایل التهابی بیمار در این گروه از بیماران کمک نماید.

کلیدواژه‌ها

کووید-19

رمدسیویر

توسیلیزومب

آنزیم های کبدی

شاخص های التهابی